Merkezkaç; anneannemin arşivinden, gündelik yaşantının lunapark eğlencesiyle kesiştiği bir anı tasarlıyor. Yükseltilmiş demiryolu boyunca düşüş ve dönüşlerle hareket eden hız treni sokağa yerleşiyor ve binaların statik görümününü kesintiye uğratıyor. Şehir yaşamından zamansal ve mekânsal kopukluk ile bağdaştırılan 65+ yolcularıyla tren; anlık neşe, heyecan ve hazzın tanımlı mekânı lunaparktan ayrılarak kesintisiz eğlencenin taşıyıcısı bir toplu ulaşım aracı olarak ortaya çıkıyor. Sokağı kolektif neşenin mekânı olarak öne sürüyor.